Met dank aan de dakdekkers :-(

Zo af en toe mogen de poezen samen moederen. Dat lukt beneden wel maar Jewel wil per se nog niet naar boven met haar kittens.
En moeders wil is wet!

Mensen die hun katten los laten lopen en daardoor een andere kat een angstreactie kan krijgen, beseffen niet wat daarvan de gevolgen kunnen zijn. Wanneer de andere kat schrikt en die schrik projecteert op zijn eigen kattenmaatje, kan het gebeuren dat ze altijd bang voor elkaar blijven. En bange katten vertonen agressiegedrag. Wanneer je dit niet goed krijgt, zit er niets anders op dan de kat te herplaatsen. Moet je je eigen kat weggeven :-( Ik schrijf hierover omdat wij nu in de sores zitten. Van de week was een dakdekker even verderop zo attent om een grote zware rol oud dakbedekkingsmateriaal van een plat dak met een gigaknal op straat te laten vallen. Ik schrok me wild en even later hoorde ik dat er beneden iets misging. Jewel projecteerde haar schrik op Orchid en tot op heden kan ik Orchid niet meer in de huiskamer laten. Omdat ik nu even geen risico meer durf te nemen, voorkom ik nu dat ze elkaar kunnen ontmoeten en dit betekent voor Orchid en de andere wildkleurige poezen, behalve Sijntje, dat zij voornamelijk boven moeten bivakkeren. Geluk bij een ongeluk is dat ik de kittenkooi met deksel beneden in gebruik heb. We hadden hem onlangs bijna weggedaan omdat hij al jaren ongebruikt in de schuur stond (ik ben niet zo van het opsluiten) maar omdat Jewel soms de boeken uit de boekenkast wurmt en dit levensgevaarlijk is voor de kittens die voor de kast liggen, zitten ze nu in die kooi. Ik wilde de kooi eigenlijk niet dichtdoen, zielig voor Jewel, maar bij nader inzien zal zij er niets van oplopen wanneer ik die kooi af en toe een uurtje dichtdoe. De wildkleurtjes hebben ook rechten (op het huiskamerleven). Ze hebben boven wel twee kamers met een buitenren maar Somali's willen nu eenmaal graag bij hun mensen zijn.

Even poseren voor het vrouwtje.

Onder protest dus. Dit is Piccina.

De enige kater van dit nestje en nog een blauwe ook. Eerder was het verschil met de zwartzilveren zusjes amper zichtbaar maar nu begint zijn dekje intensiever van kleur te worden. Blauwe katten krijgen meestal een intensievere ticking en dus groter contrast met hun basiskleur. Hoe dit genetisch zit, kan ik niet verklaren maar het is erg leuk om deze ontwikkeling nu zelf te kunnen volgen.

Trotse Lexie.

Nu hun kopjes mooier worden, is het natuurlijk leuker om ze op de foto te zetten maar hun vermogen tot rondrennen ontwikkelt zich gelijk op. Dit is dus Pollyanna die in volle vaart langskwam.

Mooi profieltje van  QBlue.

Dit is het grotere donkerder katertje.

Qblue wist al een keer over de rand te klauteren.

Het iets kleinere en lichtere katertje ligt bij Jewel. Hem vind ik op dit moment rastechnisch de beste. Hun overleden zusje was ook van zijn niveau qua schoonheid.

Alle drie tegelijk kijken, blijft een cadeautje.

De twee wildkleurtjes hebben nog geen echte namen. We kunnen hem natuurlijk best wel even Onze Mooie Jongen noemen. Dan wordt zijn broer Onze Stoere Jongen.

Keurig gesorteerd op kleur.

 .

De flitser leidde een eigen leven dus alles werd geel.

Maar de foto's zijn te leuk om weg te doen en Blogspot doet niet mogelijk over een gigaatje meer of minder. Mijn eigen website barst uit zijn voegen. Ik ben Hugo zo dankbaar dat hij me ooit geholpen heeft met het maken van mijn website. Ik had ook nooit verwacht dat ik er zoveel mee zou doen.

Het contrast in de kleuren gaat alleen nog maar toenemen. Ondanks de zorgen rondom Orchid is dit wel genieten.

Bij poezenmoedertjes zijn alle kittens welkom. Al zijn ze groen met paarse strepen.

Lexie met haar kwartet. 

Jewel met haar eigen kroost.

Ik ben meer dan tevreden over hun ontwikkeling. De kittens van Lexie worden morgen vier weken en hebben vandaag en gisteren al een keer een vlees/kittenmelk/roomprutje van een eierlepeltje gegeten. Elke dag wordt het verschil tussen de grootte van de kittens van beide nestje, ze schelen acht dagen, kleiner en nog eventjes en ik kan ze met een gerust hart laten drinken bij de moederpoes die ze tegenkomen. De ervaring leert dat de melk van de andere moeder lekkerder is. Het is dus net als met het gras van de buurman ;-)

Vandaag staan de kittens van Jewel in het zonnetje.

Vandaag zijn ze twee weken oud geworden. Ze hebben zulke heerlijke kopjes. Ik moest er wel wat moeite voor doen om die kopjes in beeld te krijgen maar het is gelukt! Hun oortjes werken nu dus ik kan ze met geluidjes lokken.

Q-nest twee weken oud.

Onderaan staan nog twee linken naar filmpjes van de zilvertjes.

En de foto's:

Van Lexies kittens heb ik vandaag alleen een, erg donker, filmpje. Ik heb hun hoekje nu wat meer aangekleed. Van de week doe ik een nieuwe poging wanneer er meer licht is en ze niet toevallig in de donkerst hoek zitten. Door het slechte licht lijken ze allemaal bruiner dan ze in het echt zijn. Nu is het Somalipoesje eens wat beter zichtbaar.

Nestje van Lexie, drie weken en één dag oud.

En een filmpje van Lexie en haar kittens met beter licht: P-nest met beter licht.

De zilvertjes van Lexie zijn vandaag drie weken oud.

Uiteraard mochten ze op de weegschaal laten zien of ze goed gegroeid zijn. En dat zijn ze! Ook werden ze te groot voor hun nestmandje, al klauterde het wel erg goed op de rand ervan, maar omdat er een te grote kier was wanneer niet alle warmteplaatjes tussen de wanden zitten, heb ik haar hoekje vandaag anders ingericht. Tot mijn opluchting keurde Lexie deze meteen goed.

Jewel moest ook verhuizen maar dit had een hele andere reden. Door de extreem harde knal waarmee mensen even verderop de dakbedekking op straat lieten vallen, schrok iedereen hier. Ik ook. Helaas associeerde Jewel haar schrik met de aanwezigheid van de wildkleur poes die ze op dat moment zag. We zijn nu een paar dagen verder maar ze verdraagt nog steeds niet dat er een wildkleur, behalve Sijntje, bij haar nest komt. Daarom heeft ze nu deze kooi en hebben we een roulatiesysteem. Als Nieckje, Tresca en Orchid naar beneden mogen, doe ik het luikje bij Jewel dicht en wanneer de bruine meiden boven zijn, is Jewel weer vrij. Ik vind het zo zielig. Deze drie poezen begrijpen er niets van dat ze van Jewel niet meer in de buurt mogen komen. Als Jewel de kans krijgt, gaat ze ze echt achterna.

De volgende dag mochten de wildkleur poezen zonder problemen komen buurten maar dat was ineens helemaal over.

Ondanks alles spint Jewel nog steeds heel wat af en groeien haar kittens uitstekend.

Deze foto is van Lexie van vrijdag. Helaas met de flits in haar oogjes want deze foto is van de smartphone.

Het Somalipoesje heeft het poseren nog niet onder haar knietje.

Hij wel! Het blauwzilveren katertje.

Nog een keertje.

En zij ook. Zij is als derde geboren, de lichtste van tint en ik noem haar vaak Bolle Betje maar omdat dit het P-nest is, moet ik iets vinden met een P.

Pici Polly's Patsy?

Ze heeft het wel naar haar zin.

Het hele stel. De weerspiegelingen in het plexieglas vinden ze heel spannend. Deze foto is niet van de echte camera. Je ziet wel het verschil.

Het katertje, Pici Peter Pan?? samen met Polgara naast mama

Het Somalipoesje gaat mogelijk Pollyanna heten. Hier ligt ze tussen het katertje en het poesje met het rode bandje, Polgara.

Pollyanna en Polgara. Ze  groeit zo hard dat ik het bandje regelmatig moet bijstellen.

De kittens van Jewel worden morgen pas twee weken maar we waren toch met de camera bezig. We hebben nog steeds geen goede foto van de Blauwe Man. Hij kijkt steeds weg en katten kan je nu eenmaal niet dwingen. Eerdaags ga ik het met geluidjes proberen.

Dit is nu zijn beste foto. En hij kan juist zo schattig kijken.

 

Het katertje met het gele bandje weet wat de bedoeling is.

 En het manneke met het rode bandje:

De filmpjes van het zilver nestje zijn nog niet klaar met het uploaden maar dit zijn de linken:
Deze eindigt met de val van het katertje in de kier.
http://youtu.be/6_74wZC8_rc

Na de verhuizing.

http://youtu.be/XbPaHFlvXQo