Twee verweekdaagjes gevierd.

Zondag werden de vier zilvertjes van Lexie vier weken oud en vandaag werden van Jewel drie weken. De verschillen in grootte worden onderling steeds kleiner en overdag, met wat toezicht en bijsturing zodat de kleintjes van Jewel niet in de knel komen, moederen Lexie en Jewel samen. Jewel en Lexie zijn zo lief voor elkaar. Lexie is wel de beste schoonpoetster van het stel. De kittens van Jewel worden ook grondig onder handen genomen. Zij hadden vandaag was last van hun buikjes, ik denk dat Jewel hun ontlasting niet voldoende stimuleert, en dan komt het uiteindelijk vanzelf. Vies!!! Vond Jewel en zelfs Polly ook maar de dappere Lexie liet zich niet kennen en poetste wat ze kon. Ik heb links en rechts wel geholpen, met keukenpapier en verschoning van hun kleedjes en eentje heb ik zelfs met zijn kontje is warm water gezet want kittens moeten wel echt schoon zijn.
Gisteren hebben we voor het eerst een trainsessie gedaan om Jewel van haar angst voor de andere wildkleurpoezen af te helpen. We hadden ervaren kattenvriendinnen over de vloer en maakten ook gebruik van de afleiding voor Jewel daardoor. Het ging heel goed. Vandaag hebben we het weer gedaan en al gauw was het verantwoord om Tresca en Nieckje gewoon in de huiskamer te hebben. Het probleem zit hem ook in Orchid. Wij zien amper verschil maar poezen zien ieder klein detail en Jewel ziet dat wel degelijk. Voorlopig laat ik die dus nog niet bij elkaar. De moederzorg, stressvrij, is belangrijker en we doen wat we kunnen om Orchid toch voldoende gezelligheid te geven. Gelukkig is ze graag boven en morgen is het heerlijk weer, volgens de voorspelling, en dan kan ze lekker genieten op het dakterras.

De foto's van zondag:

Angela had ook haar fotocamera meegenomen en haar prachtige foto's staan nu ook in dit topic.

Eesz (Kuvaszdame van 14,5 jaar) vindt of doet alsof dat ze vindt dat bezoekers die hier voor de katten komen het helemaal fout zien en eigenlijk haar fulltime moeten knuffelen. 

Ondanks haar drukke werkzaamheden had Jewel even tijd om te poseren.

De mooie mama Lexie. Poezen zijn geboren moedertjes maar zij is wel heel erg goed!

Maverick,  betovergrootvader van deze kittens.

Samen moederen. Wat een genot voor iedereen.

Ik help af en toe wel om de kittens bij de juiste moeder te krijgen.

Lexie geeft alle kittens grondige wasbeurten.

Alle zeven!

Picina in het midden.

Het Somalipoesje. Ze is wel erg aantrekkelijk.

Knuffelen doet ze beter dan poseren. Zo komt steeds op mijn benen zitten wanneer ik bij ze kom. Zou ze willen aangeven dat ze hier wil blijven??

Nog steeds eigenlijk geen rufisme.

Foto van Angela.

Opa Jack bij Rudi, het vrouwtje van drie Silfescians w.o. een tante van Shabanou.

Oma Shabanou, foto van Angela.

Sijntje (15) kwam natuurlijk ook even langs. Zo'n klein katje en zo'n grote tong. Ze eet momenteel weer heel goed. 

De foto's hieronder zijn van de maandag:

Zo heerlijk om dit poezengeluk mee te mogen maken

Nu is de kooi als een showkooi ingericht. Met gordijntjes is het misschien toch comfortabeler en knusser voor ze. De zilvertjes denken dat ze erin moeten klauteren. Je kan het ook zien als een training voor het showen ;-)

Misschien blijven zij samen.

Na een paar keer een kittenmelk/vleeshapje eten vanaf een eierlepeltje, schoven de vier zilvertjes bij het bord met een mix van vis en Carnibest alsof ze nooit anders hebben gedaan. Een dag later hebben ze al een hapje van een groot, anders zouden ze kunnen proberen om het door te slikken, stuk rauwe kip verorberd.

Met dank aan de dakdekkers :-(

Zo af en toe mogen de poezen samen moederen. Dat lukt beneden wel maar Jewel wil per se nog niet naar boven met haar kittens.
En moeders wil is wet!

Mensen die hun katten los laten lopen en daardoor een andere kat een angstreactie kan krijgen, beseffen niet wat daarvan de gevolgen kunnen zijn. Wanneer de andere kat schrikt en die schrik projecteert op zijn eigen kattenmaatje, kan het gebeuren dat ze altijd bang voor elkaar blijven. En bange katten vertonen agressiegedrag. Wanneer je dit niet goed krijgt, zit er niets anders op dan de kat te herplaatsen. Moet je je eigen kat weggeven :-( Ik schrijf hierover omdat wij nu in de sores zitten. Van de week was een dakdekker even verderop zo attent om een grote zware rol oud dakbedekkingsmateriaal van een plat dak met een gigaknal op straat te laten vallen. Ik schrok me wild en even later hoorde ik dat er beneden iets misging. Jewel projecteerde haar schrik op Orchid en tot op heden kan ik Orchid niet meer in de huiskamer laten. Omdat ik nu even geen risico meer durf te nemen, voorkom ik nu dat ze elkaar kunnen ontmoeten en dit betekent voor Orchid en de andere wildkleurige poezen, behalve Sijntje, dat zij voornamelijk boven moeten bivakkeren. Geluk bij een ongeluk is dat ik de kittenkooi met deksel beneden in gebruik heb. We hadden hem onlangs bijna weggedaan omdat hij al jaren ongebruikt in de schuur stond (ik ben niet zo van het opsluiten) maar omdat Jewel soms de boeken uit de boekenkast wurmt en dit levensgevaarlijk is voor de kittens die voor de kast liggen, zitten ze nu in die kooi. Ik wilde de kooi eigenlijk niet dichtdoen, zielig voor Jewel, maar bij nader inzien zal zij er niets van oplopen wanneer ik die kooi af en toe een uurtje dichtdoe. De wildkleurtjes hebben ook rechten (op het huiskamerleven). Ze hebben boven wel twee kamers met een buitenren maar Somali's willen nu eenmaal graag bij hun mensen zijn.

Even poseren voor het vrouwtje.

Onder protest dus. Dit is Piccina.

De enige kater van dit nestje en nog een blauwe ook. Eerder was het verschil met de zwartzilveren zusjes amper zichtbaar maar nu begint zijn dekje intensiever van kleur te worden. Blauwe katten krijgen meestal een intensievere ticking en dus groter contrast met hun basiskleur. Hoe dit genetisch zit, kan ik niet verklaren maar het is erg leuk om deze ontwikkeling nu zelf te kunnen volgen.

Trotse Lexie.

Nu hun kopjes mooier worden, is het natuurlijk leuker om ze op de foto te zetten maar hun vermogen tot rondrennen ontwikkelt zich gelijk op. Dit is dus Pollyanna die in volle vaart langskwam.

Mooi profieltje van  QBlue.

Dit is het grotere donkerder katertje.

Qblue wist al een keer over de rand te klauteren.

Het iets kleinere en lichtere katertje ligt bij Jewel. Hem vind ik op dit moment rastechnisch de beste. Hun overleden zusje was ook van zijn niveau qua schoonheid.

Alle drie tegelijk kijken, blijft een cadeautje.

De twee wildkleurtjes hebben nog geen echte namen. We kunnen hem natuurlijk best wel even Onze Mooie Jongen noemen. Dan wordt zijn broer Onze Stoere Jongen.

Keurig gesorteerd op kleur.

 .

De flitser leidde een eigen leven dus alles werd geel.

Maar de foto's zijn te leuk om weg te doen en Blogspot doet niet mogelijk over een gigaatje meer of minder. Mijn eigen website barst uit zijn voegen. Ik ben Hugo zo dankbaar dat hij me ooit geholpen heeft met het maken van mijn website. Ik had ook nooit verwacht dat ik er zoveel mee zou doen.

Het contrast in de kleuren gaat alleen nog maar toenemen. Ondanks de zorgen rondom Orchid is dit wel genieten.

Bij poezenmoedertjes zijn alle kittens welkom. Al zijn ze groen met paarse strepen.

Lexie met haar kwartet. 

Jewel met haar eigen kroost.

Ik ben meer dan tevreden over hun ontwikkeling. De kittens van Lexie worden morgen vier weken en hebben vandaag en gisteren al een keer een vlees/kittenmelk/roomprutje van een eierlepeltje gegeten. Elke dag wordt het verschil tussen de grootte van de kittens van beide nestje, ze schelen acht dagen, kleiner en nog eventjes en ik kan ze met een gerust hart laten drinken bij de moederpoes die ze tegenkomen. De ervaring leert dat de melk van de andere moeder lekkerder is. Het is dus net als met het gras van de buurman ;-)

Vandaag staan de kittens van Jewel in het zonnetje.

Vandaag zijn ze twee weken oud geworden. Ze hebben zulke heerlijke kopjes. Ik moest er wel wat moeite voor doen om die kopjes in beeld te krijgen maar het is gelukt! Hun oortjes werken nu dus ik kan ze met geluidjes lokken.

Q-nest twee weken oud.

Onderaan staan nog twee linken naar filmpjes van de zilvertjes.

En de foto's:

Van Lexies kittens heb ik vandaag alleen een, erg donker, filmpje. Ik heb hun hoekje nu wat meer aangekleed. Van de week doe ik een nieuwe poging wanneer er meer licht is en ze niet toevallig in de donkerst hoek zitten. Door het slechte licht lijken ze allemaal bruiner dan ze in het echt zijn. Nu is het Somalipoesje eens wat beter zichtbaar.

Nestje van Lexie, drie weken en één dag oud.

En een filmpje van Lexie en haar kittens met beter licht: P-nest met beter licht.