De zilvertjes van Lexie zijn vandaag drie weken oud.

Uiteraard mochten ze op de weegschaal laten zien of ze goed gegroeid zijn. En dat zijn ze! Ook werden ze te groot voor hun nestmandje, al klauterde het wel erg goed op de rand ervan, maar omdat er een te grote kier was wanneer niet alle warmteplaatjes tussen de wanden zitten, heb ik haar hoekje vandaag anders ingericht. Tot mijn opluchting keurde Lexie deze meteen goed.

Jewel moest ook verhuizen maar dit had een hele andere reden. Door de extreem harde knal waarmee mensen even verderop de dakbedekking op straat lieten vallen, schrok iedereen hier. Ik ook. Helaas associeerde Jewel haar schrik met de aanwezigheid van de wildkleur poes die ze op dat moment zag. We zijn nu een paar dagen verder maar ze verdraagt nog steeds niet dat er een wildkleur, behalve Sijntje, bij haar nest komt. Daarom heeft ze nu deze kooi en hebben we een roulatiesysteem. Als Nieckje, Tresca en Orchid naar beneden mogen, doe ik het luikje bij Jewel dicht en wanneer de bruine meiden boven zijn, is Jewel weer vrij. Ik vind het zo zielig. Deze drie poezen begrijpen er niets van dat ze van Jewel niet meer in de buurt mogen komen. Als Jewel de kans krijgt, gaat ze ze echt achterna.

De volgende dag mochten de wildkleur poezen zonder problemen komen buurten maar dat was ineens helemaal over.

Ondanks alles spint Jewel nog steeds heel wat af en groeien haar kittens uitstekend.

Deze foto is van Lexie van vrijdag. Helaas met de flits in haar oogjes want deze foto is van de smartphone.

Het Somalipoesje heeft het poseren nog niet onder haar knietje.

Hij wel! Het blauwzilveren katertje.

Nog een keertje.

En zij ook. Zij is als derde geboren, de lichtste van tint en ik noem haar vaak Bolle Betje maar omdat dit het P-nest is, moet ik iets vinden met een P.

Pici Polly's Patsy?

Ze heeft het wel naar haar zin.

Het hele stel. De weerspiegelingen in het plexieglas vinden ze heel spannend. Deze foto is niet van de echte camera. Je ziet wel het verschil.

Het katertje, Pici Peter Pan?? samen met Polgara naast mama

Het Somalipoesje gaat mogelijk Pollyanna heten. Hier ligt ze tussen het katertje en het poesje met het rode bandje, Polgara.

Pollyanna en Polgara. Ze  groeit zo hard dat ik het bandje regelmatig moet bijstellen.

De kittens van Jewel worden morgen pas twee weken maar we waren toch met de camera bezig. We hebben nog steeds geen goede foto van de Blauwe Man. Hij kijkt steeds weg en katten kan je nu eenmaal niet dwingen. Eerdaags ga ik het met geluidjes proberen.

Dit is nu zijn beste foto. En hij kan juist zo schattig kijken.

 

Het katertje met het gele bandje weet wat de bedoeling is.

 En het manneke met het rode bandje:

De filmpjes van het zilver nestje zijn nog niet klaar met het uploaden maar dit zijn de linken:
Deze eindigt met de val van het katertje in de kier.
http://youtu.be/6_74wZC8_rc

Na de verhuizing.

http://youtu.be/XbPaHFlvXQo 

Allemaal filmpjes en heel veel foto's

Ga er maar goed voor zitten want ze zijn zo schattig dat ik het niet kon houden bij de foto's alleen.

Alle oogjes zijn nu open, alleen Mona's boy, het blauwe katertje is er nog niet helemaal klaar mee en dat terwijl hij er als eerste mee begonnen was. Dat zijn broertjes dit in één nacht deden, is best uitzonderlijk.

Vanmorgen ging er wat goed mis. Beide meiden waren tijdens hun bevalling niet van hun stuk te brengen ,Lexie zat naast een dunne muur waar een kinderpartijtje was compleet met gitaar en drumstel en veel geren, en toen Jewel aan de beurt was, werd er net een steiger bij onze overburen gebouwd en dat gaat nu eenmaal niet zachtjes. Daarbij had zij vanuit haar kraamhoekje zicht op mannen die het dak aan het vernieuwen waren. Beide keren was ik echt verbaasd dat ze er niet nerveus door werden. De bevallingshormonen spelen hier vast ook een rol bij. Maar vanmorgen was het helemaal niet leuk: even verderop werd er met veel gegooi en gesmijt dakbedekking van een hoogte op de straat gegooid. Het lawaai was harder dan van het gemiddelde vuurwerk en het kwam dus zonder waarschuwing. Het ging de hele ochtend door maar bij de eerste klap ging het al fout. Jewel schrok en richtte haar opwinding op haar moeder Tresca en door het gekrijs schoot iedereen in de stress en moest ik ze allemaal een rustige plek geven om verdere escalatie te voorkomen. De eerder zo tolerante Jewel verdroeg niemand meer bij haar nest en we hebben haar een andere ruimte moeten geven. Lexie verdroeg alleen nog maar haar grootmoeder Shabanou, wildkleuren waren absoluut niet meer welkom bij haar kraamhoekje dus geheel tegen mijn principes in moest Jewel in een kooi en gingen de wildkleuren achter de deur van de kattenkamer. 

Vanavond kregen ze extra lekker eten en inmiddels staan alle deuren weer open. Wat een opluchting want zoiets kan heel lelijk uit de hand lopen en van vrienden vijanden voor het leven maken.

http://www.youtube.com/watch?v=mRde2W3zcrQ&feature=youtu.be Jewels nieuwe behuizing

Dit filmpje is van gisteren, toen was alles nog peis en vree. Lexie ging af en toe wel bij Jewels kittens zitten en Jewel kwam op haar beurt ook even kijken.

http://www.youtube.com/watch?v=tCV1y4aSPPE&feature=youtu.be Jewel bij Lexie

Dit filmpje is helaas wat donker maar er was iets misgegaan met het filmpje gemaakt toen het licht nog beter was. In dit filmpje is de hoofdrol blauwzilveren katertje.  

http://www.youtube.com/watch?v=GrohF8zxABg&feature=youtu.be 

Lexie krijgt het druk. Het poesje met het rode bandje, ik noem haar Polgara, heeft ontdekt dat de hoge rand weg is en dat ze de wijde wereld in kan gaan. Lexie weet instinctief de juiste oplossing - ze blokkeert de uitgang met haar lijfje.

http://www.youtube.com/watch?v=lROSpwXZ-Ec&feature=youtu.be 

De foto's van de laatste dagen. Ik moet nog even uitzoeken wie wie is.

Bolle Betje

Tot gisteren werd de kap steeds teruggezet na de knuffelsessie maar na de verhuizing gisteren niet meer.

Ik noem hem op dit moment Pici Blueman

Polgara, het poesje met het rode bandje.

Even naar het vogeltje kijken ;-)

Pollyanna, het Somalipoesje.

Nog een keer Pollyanna.

Dit kleedje ligt al klaar voor in de kittenren wanneer de moedertjes samen mogen gaan moederen.

Omdat de oogjes aan het opengaan waren, moest het donkerder worden in het kraammandje. Teveel licht is slecht voor de oogzenuw in dit stadium van hun ontwikkeling.

Daar komt een gaap aan.

Kan toch niet hardgrondiger?

Dat was lekker.

Mr. Red

Arme mr. Red. Echt verbaasd door zoveel licht.

Mr. Yellow.

Ook bij katjes werkt gapen blijkbaar aanstekelijk.

Ook weer klaar.

 De nieuwe behuizing van Lexie:

Tegen de wand staan kunststof plaatjes o.a. om de stopcontacten af te schermen.

Pollyanna lag zo schattig te doen dat ik maar bleef foto's maken.

Word je nog gestoord ook.

Pollyanna was zichzelf zo schattig aan het wassen. Als je goed kijkt, zie je haar delicate kittentongetje.

Zwart handje ;-)

 Speciaal voor Mona. Ze zijn niet echt goed. Morgen een herkansing.

De kittens van Jewel zijn vandaag precies een week oud.

Vanmorgen scoorden de drie katertjes mooie gewichtjes op de weegschaal. De blauwe kater, Mr. Q. woog toen 222 gram, de wildkleur met het gele bandje 198 gram en de kater met het rode bandje woog 216 gram. Keurige gewichtjes!

Ter gelegenheid van hun eerste verweekdag heb ik ook een video gemaakt. Twee zelfs maar de leukste met het spingeluidje van het blauwe kitten is ondersteboven.

Het eerste filmpje, ondersteboven.


En de tweede:

Tweede filmpje

Ze openen in een nieuw venster dus even zoeken achter welk tabblad hij komt te zitten/

Veel plezier!

Jewel en Lexie komen af en toe bij elkaar op bezoek. Ik ben op mijn hoede voor kittenroof dus als er geen toezicht is, is meestal de overloopdeur dicht maar deze onderlinge belangstelling zonder boosheid of stress is wel een gunstig teken voor wanneer ik beide nestjes bij elkaar wil gaan zetten. Het zou zo leuk zijn wanneer de meiden samen kunnen gaan moederen.

De drie mannen van Jewel

Gelukkig gaat het prima met 'Red, Yellow and Blue'. Jewel hoort je vaak op afstand spinnen. Ik heb er twee filmpjes van  gemaakt. Op deze, die helaas ondersteboven is, kan je zelfs een kitten met Jewel horen meespinnen. Spinnende Jewel en kittens. En nog eentje: Tweede filmpje van het Q-nest.
De groei gaat ook uitstekend. Omdat er maar acht dagen tussen beide nestjes zitten, zullen ze zich, wanneer ze drie weken oud zijn en ik ze samen wil brengen met de kittens van Lexie, zich vast wel weten te handhaven. 100 gram verschil is nu nog veel, ze wegen nu ca, 200 gram en die van Lexie zijn ruim een ons zwaarder maar straks is die 100 gram nog maar een kwart van hun gewicht en met het ouder worden, worden de verschillen steeds kleiner. De mannen hebben ook het voordeel dat katertjes nu eenmaal groter en zwaarder worden.
Na het verdriet van deze week, het wegbrengen van hun zusje naar Utrecht voor onderzoek, beginnen we toch weer te genieten van deze heerlijke knulletjes. Hun moeder Jewel is voorbeeldig. Haar geluk te zien, doet wonderen. Het was heel anders geweest wanneer zij van slag zou zijn geweest.

De foto's:

Door het kiertje heen, houdt Jewel me goed in de gaten.

Deze hoogte van de rand is precies goed. Zelfs haar pootje kan er op rusten.

Adembenemend

.

Zo lief een Somali in 'pastel-uitvoering'.

Polly is toch wat slimmer dan onze vorige hondjes. Ze geeft ze graag een lik maar wanneer er dan een plasje komt, stopt ze ermee.

Nog even en dan kunnen we met elkaar kroelen.

Deze foto's zijn van vandaag:

Nu al zulke volmaakte gezichtjes. En dan kunnen ze ons straks ook nog aankijken. Om het in goed Nederlands te zeggen ' I can't wait!'