De kittens van Lexie zijn al echte katjes.

Ze kijken me al aan en kunnen me horen. Zo gezellig. We hebben stapels foto's. Gelukkig biedt internet veel ruimte.

De gelukkige Lexie. Ze doet het zo goed. Gaat op haar tijd ook wel bij haar kittens weg. Wel zo natuurlijk, in de natuur zou ze ook moeten. In hun mandje met verwarmingsplaatje tussen de dubbele wand blijven de kittens lekker warm. M'n nieuwe weegschaal blijkt een extra mogelijkheid te hebben; hij kan ook de temperatuur aangeven. Altijd handig.

 

Bolle Betje, het Somalipoesje, nr. één ligt te drinken en het blauwe katertje ligt gezellig bij zijn moeder.

Lexie met het Somalipoesje

Het oudste poesje; zij heeft een rood bandje.

Bolle Betje ;-) Ik heb het even opgezocht. Het poesje dat echt Bolle Betje heette was geboren in 1974, het jaar dat wij getrouwd zijn.  Bijna 40 jaar geleden. Ze maakt haar naam ook waar, ze is nu de zwaarste.

  

      

Het blauwzilveren katertje

Het blauwzilveren katertje achterin. Lexie kijkt of dat wel goed gaat.

 Een paar foto's om te zien hoe het met de kleuren zit. Heel grappig is het kleurverschil tussen de zwartzilveren variantjes en Somalietjes. De korthaartjes hebben in hun vroegste jeugd crème in hun vacht dat gedeeltelijk of helemaal kan wegtrekken en de langhaartjes kunnen, hoeft niet, met het ouder worden juist weer wel crème gaan krijgen.

Van links naar rechts: blauw katertje, poesje één en het Somalipoesje.

                                             Bolle Betje ligt half onder haar nestgenootjes.

Aan de kleuren op het kopje en de rug is het amper te zien maar de staartpuntjes zijn wel verschillend.

O

Overduidelijk blauw voetzooltje.

Overduidelijk zwart voetzooltje.

Niet verwacht, toch gekregen, een blauwzilvertje

Via de Facebook van de eigenaar van de vader van Lexies nest viel het een collegafokker op dat het katertje van Lexie niet een zwartzilvertje met wat crème in zijn gezichtje is maar een echte blauwzilver. Zo heb je 30 jaar geen blauwtjes in je nesten en zo dus in ieder nest één. Deze twee katertjes zijn wel de eersten hier in huis maar niet de eersten van onze cattery. Soms helpen we mensen met hun eerste nest door o.a. onze catterynaam uit te lenen en via de nestjes van Dick en Edith Op de Woerd werd als eerste blauwe het poesje Noën geboren en een paar maanden geleden via deze manier haar blauwe zoontje Obi. Een blauw zilvertje heeft i.p.v. zwart pigment op voetzooltjes etc. en zwarte ticking dit in het grijs.

Op deze foto steekt hij zijn pootje al uit om me erop te wijzen dat hij blauw zilver is.

Op de foto's van vandaag kon het niet overduidelijker maar toen wist ik het al alleen hij misschien nog niet ;-)

Hij stak zelfs zijn pootjes uit.

Het eerst geboren poesje

Het Somalipoesje. Somalikittens zijn altijd zwarter dan de Abessijntjes.

Poesje nr. drie is het lichtste. Mede daardoor doet ze me zo aan Sigismund denken. Een poesje met een vergelijkbare afstamming uit de jaren zestig heette Bolle Betje. Zo noem ik haar voorlopig. Past best wel bij haar.

Maar of zij Bolle Betje genoemd wil worden?

Maar misschien is dit toch wel een leuke naam.

Zo erg, het wildkleur poesje is overleden

Vanmorgen trof Huibert toen hij Jewel en haar kroost de goedemorgenknuffel ging geven het poesje overleden aan. Ze was nog niet lang dood gezien haar temperatuur maar er was geen enkele kans meer om haar te kunnen reanimeren.
We vinden dit zo erg. Ze was zo mooi, ze deed het zo goed als enige meid tussen de jongens, ze was zo gewenst, de mensen van haar grootvader hadden haar graag willen hebben en ik zit vol zelfverwijt. Ik weet dat dit een logische reactie is bij iets ergs en ik weet dat nog een extra nachtje bij Jewel en haar kittens die niet had kunnen voorkomen maar ik ben erg bang dat de oorzaak toch voorkomen had kunnen worden. Goed bedoeld had ik de rand van de kraammand te hoog afgeknipt waardoor het voor Jewel te lastig is geweest om erin te klauteren. Ik zag haar het vanmorgen weer doen, vanaf het meubel dat ernaast staat en het ging knap onhandig. Daarom staat er ook een voetenbankje voor maar katten kiezen hun eigen routes en gezien de kras van een kattennageltje is het aannemelijk dat Jewel daar een sliding heeft gemaakt. Gelukkig is Jewel helemaal niet van slag geweest. Poezen kunnen enorm in de stress schieten wanneer er iets met de kittens mis is. Mogelijk is dit kitten direct bewusteloos geraakt om de rust van Jewel te verklaren. Dit zou ook betekenen dat het kitten niet heeft geleden. Ze zag er ook heel mooi uit. Geen verkrampt bekje, het was net alsof ze ontspannen lag te slapen.
Ik heb uiteraard de kraammand meteen aangepast zodat we hopelijk een volgend ongeluk kunnen voorkomen. In overleg met de dierenarts laten we haar niet door onze eigen dierenarts onderzoeken maar breng ik haar morgen naar de afdeling Pathologie van de Universiteit in Utrecht. Ik zou het erg graag zeker willen weten of die misstand de oorzaak was maar ik reken er niet op dat de uitslag iets is waar ik wat aan heb. Ik heb wel vaker een overleden kitten naar Utrecht gebracht en nog nooit heb ik daar goede informatie door gekregen.
Gisteravond hebben we alle kittens nog speciaal op de foto gezet en we hebben gelukkig nog deze twee foto's van haar mooie kopje.

Haar broertjes.
Het blauwe katertje:

Polly is ook weer enthousiast als altijd betrokken bij de verzorging van de kittens als nanny:

Het katertje met het gele bandje:

En het katertje dat eerder een blauw bandje droeg. Ik vond die kleur bij hem in dit nest bij nader inzien niet handig en heb hem een rode gegeven,

Jewel sluimerend bij haar drie knullen.

Zo hoog was de rand eerst. Vanaf de zijkant heel lastig om in te klimmen.

Nu is de rand een stuk lager en heb ik Jewel een paar keer bewust via het bankje erin laten gaan in de hoop dat dit nu haar voorkeursroute gaat worden.

Ik hoop zo dat het verder goed blijft gaan.

De kittens van Jewel zijn geboren en 'fotoreportage' van die van Lexie

Ik heb nog niet al teveel foto's van Jewel met haar kittens maar het gaat heel goed met moeder en kinderen. Ik wil ze niet teveel storen met het maken van foto's. Af en toe wegen om hun groei te controleren, is meer dan genoeg. Ik maakte me wat zorgen omdat Jewel wel heel erg veel bij haar kittens blijft maar vanavond ging ze gelukkig wel aan de wandel.

Jewel, een dag voor haat bevalling.

Ga ik straks ook extra lekkere hapjes krijgen?

Ach, zo dik zal ik daar toch niet van worden'.

Ontbijt op bed natuurlijk. Meestal gaat het meteen op maar dit viel niet zo in de smaak.

Oma komt op bezoek.

Wachten op de dingen die komen gaan. In gezelschap van de twee knuffelkatjes die mijn moeder als compensatie voor het gemis van haar twee katjes (Tamara en Minouschka, voorouders van het nestje van Lexie) in het verzorgingstehuis waar zij woonde. Nu zij overleden is, heb ik ze weer in huis.

Deze opbergdoos van de Praxis, tip van Jannie van Rheenen, viel erg in de smaak.

Na een super voorspoedige bevalling op de 64ste dag was Jewel moeder geworden van vier prachtige kittens. De timing van alles pakte super uit. Lexie heeft haar draai gevonden en heeft mijn aanwezigheid niet meer zo nodig waardoor ik me nu op Jewel kan richten. Er zit maar acht dagen leeftijdsverschil tussen beide nestjes dus met het opgroeien kunnen ze veel plezier aan elkaar beleven.

De twee eerstgeborenen; het blauwe katertje. en het wildkleur poesje. Daarna kwamen er nog twee wildkleurige katers. Eentje voor Bart en Karin!!! Die hebben lang op hun bruine vriendje moeten wachten.

De oudste van het nest van Lexie. Vandaag zijn ze negen dagen oud.

Het enige Somalipoesje.

Nummertje drie. Zij is het verste met haar oogjes maar heeft als enige haar navelstreng nog.

Nummertje vier, de enige kater van gezelschap:

Toen ik zag dat de navelstrengetjes weg waren, verwachtte ik ze in het mandje te vinden. Niets dus. Blijkbaar heeft Lexie ze opgegeten want 'schoon moet alles zijn, schoon moet alles wezen!'
Haar grootmoeder heeft het ooit gepresteerd om alle navelstrengen uit het nest te halen en keurig op een rijtje op het kastje naast de mand te leggen. Dat was wel zo uniek; je verwacht zoiets niet van een dier maar Huibert had het echt niet gedaan. Als die van Beerke, het poesje met het meest zilveren gezichtje,  niet snel afvalt, zal ik het met een ontsmettingsmiddel gaan behandelen.